بیانیه یک میلیون امضا

         یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز 

           مجموعه قوانین موجود در ایران ،زنان را جنس دوم قلمداد کرده و بر آنان تبعیض روا می دارد،آن هم جامه ای که بیش از 60درصد از پذیرفته شدگان دانشگاه ها را زنان تشکیل میدهند.در بسیاری از جوامع اعتقاد بر آن است که قانون باید یک پله از فرهنگ بالاتر باشد تا بتواند فرهنگ جامعه را تعالی بخشد.اما قوانین در ایران از فرهنگ و موقعیت زنان عقب تر است.

           طبق قانون یک دختر در سن نه سالگی مسوولیت کامل کیفری دارد و اگر مرتکب جرمی شود که مجازات آن اعدام است دادگاه می تواند او را به اعدام محکوم کند.اگر زن و مردی در خیابان تصادف کنند و هر دو فلج شوند طبق قانون خسارتی که به زن میدهند نصف خسارت مرد است.اگر حادثه ای جلوی چشم زن و مردی اتفاق بیافتد طبق قانون شهادت زن به تنهایی پذیرفته نمیشود اما شهادت مرد پذیرفته میشود.طبق قانون پدر می تواند با اجازه دادگاه،دخترش را حتی قبل از سیزده سالگی به عقد مرد هفتاد ساله ای در آورد.طبق قانون، مادر هیچگاه نمی تواند سرپرست امور مالی فرزندش باشد و در مورد محل زندگی ، اجازه خروج از کشور و حتی مسایل درمانی کودک تصمیم بگیرد.طبق قانون مردان میتوانند چند همسر داشته باشند و هر موقع بخواهند زنشان را طلاق بدهند.

          این موارد تنها بخش کوچکی از نابرابری و تبعیض های قانونی نسبت به زنان است و بی شک زنانی که در طبقات پایین جامعه قرار دارند یا جزو اقلیت های قومی و مذهبی هستند از تبعیضات قانونی بیش از دیگر زنان رنج می برند.از سویی،وجود قوانین ناعادلانه،روابط بین زن و مرد را چنان ناسالم و نامتعادل ساخته که زندگی مردان را نیز با مشکلات بسیاری مواجه کرده است،از جمله میتوان به رواج میزان بالای مهریه اشاره کرد که به دلیل احساس عدم امنیت ناشی از تبعیضات قانونی از سوی زنان درخواست میشود.

          از سوی دیگر دولت ایران به میثاق های بین المللی حقوق بشر ملحق و متعهد به اجرای مقررات آنان شده است.مهمترین ضابطه در حقوق بشر عدم تبعیض بر مبنای جنس،قوم،مذهب و... است.بنابر مبانی فوق ما امضاء کنندگان این بیانیه خواستاررفع تبعیض از زنان در کلیه قوانین بوده و از قانون گذاران می خواهیم که نسبت به باز نگری و اصلاح قوانین بر اساس تعهدات بین المللی دولت اقدام نماید.

 

برای امضای بیانیه مراجعه کنید به:

www.we-change.org

بيانيه اعلام موجوديت

پيش گفتار ، در مفهوم سنتي آن نيست

     يك اعلام موجوديت است از سوي جمعي ايران پرست

           پيشگفتار براي نوشته يا نوشته هاي هنوز نانوشته به سنگ  انداختن در چاهي تاريك ،دربياباني چون برهوت مي ماند كه به قصد كشف حقيقت صورت گيرد ، كشف حقيقت آن هم به اعتبار تقدير ( تخمين زدن) ، تخمين زدن اين كه آن چاه عمقش چقدر است ؟ در چه زماني و با چه ابزاري پديد آمده ؟ با چه نيتي ( هدفي ) كنده شده؟ يك پديده مصنوعي است ؟ يا طبيعي ؟ و ده ها و صد ها پرسش مقدر ( فرضي‌) ديگر ...

            همه اين پرسش هاي خيالي ، آنگاه پاسخ هاي مقدر خود را خواهند يافت كه سنگ به بن چاه برسد وبا صدايي كه از پژواك آن شنيده ميشود ژرفاي تقريبي چاه معلوم گردد ، آن هم فقط در دو واژه مركب ( ژرف دار است يا كم ژرفا ) و ميماند بقيه پرسش هاي بي شمار ديگر كه يافتن پاسخ هر يك از آن ها با قصد كشف حقيقت ، نياز به آزمون ها و ابزارها ي ديگر دارد كه در اين مقوله مجالي وفرصتي براي وارد شدن به بحث درباره آن ها وجود ندارد .

             و اين چنين است كه فلسفه ها ايجاد وتنظيم شده ، دانش ها شروع به تكوين كرده است ،يعني يافتن پاسخ به پرسش هاي پـــياپي كه از نقطه اي سياه ونكته اي اتفاقي آغاز شده اند ، همچنان كه فلسفه سقراط و افلاطون و ... كشف نيروي جاذبه و...

             اما، نه! اين بار اين پيشگفتار اگرچه براي نوشته يا نوشته هاي هنوز نانوشته ، نوشته ميشود ، درجهت ايجاد فلسفه اي جديد يا كشف مواردي علمي نيست ، بلكه : یک اعلام موجودیت است از سوی جمعی ایران پرست‌‌‌.دعوتی است عام.تلاشي است هدفمند (پيكار) ، براي :

• مبارزه در راستاي استقرار حاكميت ملي با شعار پر توان " عدالت سياسي ، عدالت اجتماعي ، عدالت اقتصادي "
• نهادينه شدن اصل تحزب.
• آرمان نيل به ساختار جامعه اي با ويژگي هاي آزادي بيان و چالش انديشه ها از هر نوع و هر مكتب فكري ، فلسفي و سياسي .
• طرح هر گونه تفكر براي قانونمند شدن در جامعه ايران :

از روابط قانوني حكومت با مردم گرفته تا روش هاي مختلفي كه حاكميت ها به نام قانون اتخاذ مي كنند – از حقوق قانوني شهروندان ، چه زن و چه مرد تا حق مشروع دولت ها ( سوورنته ) – طرح مسائلي درباره حقوق ملت ، حقوق بشر و اراده آزادگي انسان ها – اين كه خير و شر كدام است و نيك و بد چيست ؟ - انسان و فرهنگ و جايگاه انسان و خانواده در جامعه ملي – سياست هاي رفاهي و اجتماعي - جايگاه انسان ايران در جوامع بشري و دفاع از تمامي وابستگان قومي و فرهنگي ايران در هر كجاي جهان كه هستند – حقوق و روابط بين الملل و موارد عديده ديگر...

• تلاش براي انعكاس خبر هاي مهم و حوادث مرتبط با جامه ايراني با اولويت دفاع از حقوق اساسي ايرانيان.

• تلاش براي گشودن پنجره اي در جهت رسيدن به فضاي باز تـنفسي براي نسل جوان ميهنمان درهواي آزاد آرزوها و آرمان هاي ملي در راستاي تركيب همه امكانات جزئي وكلي براي وصول و حصول دست آوردهاي كلان .

             نا گفته پيداست كه در مسير اين تلاش ها به فضائي وسيع از مشاركت همه فرهيختگان و انديشمندان و مبارزان و فعالان سياسي و اجتماعي نيازمنديم و دست همه آنان را به گرمي مي فشاريم و براي حضور و افاضه آنان در جمع تشنگان اين عرصه ها خير مقدم ميگوييم .

       پس برادر و خواهر ايراني !

             بيا تا با هم پيمان ببنديم كه به ايران بيانديشيم ؛ پس اگر دلت براي ايران مي تپد ، اگر عشق به ايران اين ميهن بزرگ و مقدس در خانه دلت جوانه زده است ما هم با تو هم دل و هم آواييم . بيا با هم اين جوانه ها را آبياري كنيم ، بيا با هم براي رزمي مقدس به راه ايران آماده شويم . بيا در كنار هم براي ايران سربازي باشيم جانباز ؛ مگر تو تا كنون با خودت خلوت نكرده اي كه در خدمت ميهن و هم ميهنانت باشي ؟ مگر تا حال آن دل پاكت براي تو نهيب نزده است كه بايد جامعه اي داشته باشي به دور از بي كاري ، تبعيض ، فقر ، فحشا و اعتياد ؟ مگر تو از بي عدالتي ها در ايرانت دل آزرده نميشوي ؟ مگر از ظلم و ستم رنج نميبري ؟ مگر تو چندين بار به وجدان خود لبيك نگفتي كه با همه نشانه هاي ظلم و ستم مبارزه اي بي امان داشته باشي ؟

      خواهرم ! برادرم !

             امروز براي ساختن ايراني آباد و آزاد بيش از هر زمان ديگر مسؤوليت و وظيفه اي بزرگ داريم تا صفوف مبارزه را پر توان تر سازيم . دست هاي پر توان تو را به گرمي ميفشاريم و همه شما را به رزمي هماهنگ با همه بيدادگري هاي زمان فرا ميخوانيم .



                                                                        پاينده ايران 

                                                                 دادگران پان ايرانيست